The Effectiveness of the USMCA Rapid Response Labour Mechanism

Conclusions from the Analysis of GM Silao, Tridonex, Panasonic, Teksid, VU Manufacturing and Saint Gobain cases

Abstrakt

30 września 2018 r. USA, Kanada i Meksyk – kończąc trwające ponad 13 miesięcy negocjacje – ogłosiły, że zawarły trójstronną umowę o wolnym handlu w ramach renegocjacji NAFTA. Umowa USMCA została ratyfikowana przez wszystkie trzy państwa i weszła w życie z dniem 1 lipca 2020 r. Jedną z jej kluczowych cech, jeśli chodzi o prawa pracownicze, jest „mechanizm szybkiego reagowania w sprawach pracowniczych w konkretnym obiekcie”. Jego celem jest zapewnienie środków zaradczych w przypadku odmowy praw do swobodnego zrzeszania się i rokowań zbiorowych pracownikom w obiektach podlegających mechanizmowi oraz zapewnienie natychmiastowego zniesienia środków zaradczych, gdy prawa pracowników będą realizowane (Załącznik 31-A pt. „Mechanizm szybkiego reagowania w sprawach pracowniczych w konkretnym obiekcie” pomiędzy USA i Meksykiem i odrębny Załącznik 31-B pomiędzy Kanadą i Meksykiem). Od 2021 r. Departament Pracy i Biuro Przedstawiciela Handlowego USA wiele razy korzystały już z tego mechanizmu w celu ochrony praw pracowniczych zawartych w umowie USMCA. Autorka artykułu analizuje sześć pierwszych spraw, a mianowicie: GM Silao, Tridonex, Panasonic, Teksid, VU Manufacturing i Saint Gobain. Na tej podstawie wyciąga wnioski dotyczące efektywności „mechanizmu szybkiego reagowania w sprawach pracowniczych w konkretnym obiekcie”.