Inwencja retoryczna i doktryna staseis w kontekście kompozycji mowy obrończej (Dyskurs Prawniczy i Administracyjny, 2021)
W artykule została podjęta kwestia znaczenia mowy końcowej obrońcy w procesie karnym. Analiza zagadnienia kompozycji mowy obrończej prowadzona jest w perspektywie inwencji retorycznej oraz doktryny staseis. Autor zauważa, że faza głosów końcowych będąca wydzielonym etapem procesu sądowego może być postrzegana jako podstawowa gwarancja prawa do wysłuchania przed sądem, co stanowi element składowy zasady prawa do sądu i zasady rzetelnego procesu, zakotwiczonych w płaszczyźnie konstytucyjnej w art. 45 ust. 1 polskiej Konstytucji oraz na gruncie konwencyjnym w art. 6 ust. 1 EKPC. Rozważania prowadzą do wniosku, że dzięki końcowym głosom (przemówieniom) stron i ich przedstawicieli reprezentujących przeciwstawne interesy procesowe najsilniej uwidacznia się istota sporu procesowego oraz sporu prawnego pomiędzy oskarżycielem a oskarżonym. Spór ten jest treścią postępowania karnego do momentu zamknięcia przewodu sądowego, po którym następuje już wiążące strony sądowe rozstrzygnięcie o przedmiocie procesu.
Keywords: mowy końcowe; przemówienie obrony w procesie karnym; retoryczna inwencja; doktryna staseis; prawo do sądu