The Effectiveness of the USMCA Rapid Response Labour Mechanism: Conclusions from the Analysis of GM Silao, Tridonex, Panasonic, Teksid, VU Manufacturing and Saint Gobain cases (Dyskurs Prawniczy i Administracyjny, 2025)
30 września 2018 r. USA, Kanada i Meksyk – kończąc trwające ponad 13 miesięcy negocjacje – ogłosiły, że zawarły trójstronną umowę o wolnym handlu w ramach renegocjacji NAFTA. Umowa USMCA została ratyfikowana przez wszystkie trzy państwa i weszła w życie z dniem 1 lipca 2020 r. Jedną z jej kluczowych cech, jeśli chodzi o prawa pracownicze, jest „mechanizm szybkiego reagowania w sprawach pracowniczych w konkretnym obiekcie”. Jego celem jest zapewnienie środków zaradczych w przypadku odmowy praw do swobodnego zrzeszania się i rokowań zbiorowych pracownikom w obiektach podlegających mechanizmowi oraz zapewnienie natychmiastowego zniesienia środków zaradczych, gdy prawa pracowników będą realizowane (Załącznik 31-A pt. „Mechanizm szybkiego reagowania w sprawach pracowniczych w konkretnym obiekcie” pomiędzy USA i Meksykiem i odrębny Załącznik 31-B pomiędzy Kanadą i Meksykiem). Od 2021 r. Departament Pracy i Biuro Przedstawiciela Handlowego USA wiele razy korzystały już z tego mechanizmu w celu ochrony praw pracowniczych zawartych w umowie USMCA. Autorka artykułu analizuje sześć pierwszych spraw, a mianowicie: GM Silao, Tridonex, Panasonic, Teksid, VU Manufacturing i Saint Gobain. Na tej podstawie wyciąga wnioski dotyczące efektywności „mechanizmu szybkiego reagowania w sprawach pracowniczych w konkretnym obiekcie”.
Keywords: umowa o wolnym handlu pomiędzy USA, Meksykiem i Kanadą; mechanizm szybkiego reagowania w sprawach pracowniczych; prawo pracy