(untitled) (Dyskurs Prawniczy i Administracyjny, 2025)
W latach 1629‑1740 na Śląsku doszło do istotnych przemian w ramach funkcjonowania administracji królewskiej i stanowej na Śląsku. W niniejszym artykule skoncentrowano się na sposobie myślenia o niej, założeniach reprezentowanych w oficjalnych memoriałach z okresu po wybuchu wojny trzydziestoletniej (1618‑1740) oraz na wynikających z nich późniejszych kompetencjach urzędników. Dotyczyły one bezpośrednio ich powoływania, umniejszenia decyzyjności tychże. Na kształt administracji w prowincji wpływ miał fakt zasiadania w gremiach i obejmowania funkcji przez arystokrację i szlachtę zwykłą bezpośrednio podległą królowi czeskiemu i jemu zawdzięczającą awanse i tytuły arystokratyczne. Była to też grupa niezwiązana ze Śląskiem wcześniej, w związku z czym nierozumiejąca istoty tradycji wynikającej z przywilejów stanowych, niehołdująca im, często skonfliktowana już w samym momencie pojawienia się w prowincji ze szlachtą osiadłą tu od stuleci. Ich siła polegała nie na budowanym przez lata respekcie ludności zamieszkującej w księstwach, ale na autorytecie cesarskim.