(untitled) (Dyskurs Prawniczy i Administracyjny, 2023)
W niniejszym artykule przeanalizowano ostatnie orzeczenia polskich i węgierskich sądów konstytucyjnych oraz podjęto próbę umieszczenia tych orzeczeń w kontekście debat orzeczniczych na temat pluralizmu konstytucyjnego. Stwierdzono, że stanowiska węgierskie i polskie reprezentują szczególną wersję partykularyzmu konstytucyjnego, który w kontekście współpracy europejskiej łączy się z destrukcyjną postawą opozycyjną i opiera się zasadniczo na negacji pluralizmu konstytucyjnego. Biorąc pod uwagę, że sądy te nie mogą być uznane za niezależne i nie prowadzą merytorycznego dialogu z Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości, jego orzeczenia nie mogą być interpretowane jako element europejskiej wspólnej współpracy konstytucyjnej.