(untitled) (Dyskurs Prawniczy i Administracyjny, 2025)
W myśl art. 42 ust. 2 Konstytucji RP prawo do obrony przysługuje każdemu, przeciw komu prowadzone jest postępowanie karne i to na każdym jego stadium. Zasadniczym elementem prawa do obrony jest też prawo do milczenia, które przysługuje każdemu od pierwszej czynności procesowej, w ramach której pada podejrzenie popełnienia przestępstwa. Jak się jednak okazuje, te uprawnienie nie jest w polskiej procedurze karnej w stopniu oczywistym wyartykułowane. Nie ma bowiem wprost sformułowanego obowiązku pouczenia o prawie do milczenia, zwłaszcza dla zatrzymanego jeszcze bez formalnych zarzutów. Powoduje to zatem wątpliwości, które wymagają rozważenia i zarysowania ewentualnych zmian w kierunku wzmocnienia reguły, iż nikt nie może być w obowiązku samodenuncjacji.